तो साधू कोण होता?

रस्ता अरुंद होता. गाडी थांबवावी लागली, कारण समोर कोणी पायी चालत होता — ना छात्री, ना घाई.

त्याने हात वर केला. आम्ही बाजूला केले. तो हळू हळू गेला. काही विचारले नाही. आम्हीही काही विचारले नाही.

नंतर मात्र प्रश्नांची रांग लागली. तो कुठून आला? कुठे जातोय? आणि आपल्याला एवढे का आठवते, जे फक्त दहा सेकंद दिसले?

काही चेहरे प्रवासात राहतात. नाव नसते. फक्त एक क्षण असतो — आणि तो पुरेसा असतो.